Wakacje na Majorce 2026 – czy warto wybrać ten kierunek? Sprawdź nasze opinie!

Siedzę w barze przy Carrer de la Fàbrica w Palmie, sączę trzecią już cañę i obserwuję, jak tłumy przewalają się przez ulicę w stronę katedry. Wszyscy wyglądają na takich, którzy obiecali sobie, że w 2026 roku wreszcie „odkryją siebie”. Prawda jest taka, że większość z nich odkryje jedynie cenę kawy, która wzrosła o kolejne pół euro, i fakt, że znalezienie wolnego miejsca na plaży w sierpniu graniczy z cudem. Majorka nie jest dla każdego, choć agencje turystyczne próbują wmówić nam coś przeciwnego. Czy warto tu lecieć za dwa lata? Odpowiedź brzmi: to zależy, czy szukasz luksusowego spokoju, czy tłoczenia się w kolejce po plastikowy kubek sangrii.

Prawda o kosztach, czyli ile naprawdę zostawisz w kasie

Planowanie budżetu na 2026 rok to nie jest zajęcie dla optymistów. Majorka przestała być „tanim kierunkiem” jakieś dziesięć lat temu. Jeśli planujesz zjeść coś więcej niż bagietkę z supermarketu, musisz przygotować portfel na ból. Ceny w restauracjach w centrum Palmy czy popularnym Port d’Andratx potrafią zwalić z nóg, zwłaszcza gdy doliczysz do tego „podatek turystyczny”, który przy zakwaterowaniu w hotelach wyższej klasy potrafi obciążyć dobę o kilka dodatkowych euro na głowę.

Wynajem auta to kolejna lekcja pokory. W szczycie sezonu, jeśli nie zarezerwujesz wozu z wyprzedzeniem trzech miesięcy, kończysz z budżetowym modelem, który ledwo podjeżdża pod strome podjazdy w górach Sierra de Tramuntana, za cenę luksusowego SUV-a. Paliwo tanie nie jest, a parkowanie w stolicy to dyscyplina sportowa wymagająca anielskiej cierpliwości albo grubego portfela na parkingi podziemne, gdzie stawka za godzinę bywa rozczulająco wysoka.

Jeśli naprawdę chcesz zaoszczędzić, musisz porzucić myślenie o „all inclusive” w hotelach-kombajnach, gdzie jedzenie smakuje jak odgrzewany karton. Kupuj w lokalnych sieciach typu Mercadona lub Eroski, szukaj barów „Menu del Dia”, gdzie za 12-15 euro dostaniesz przystawkę, danie główne, deser i wino. To jedyny sposób, żeby nie zbankrutować przed końcem tygodnia.

Hotele i opinie: co mówią turyści, a co czeka cię w rzeczywistości

Przeglądając opinie w sieci, można odnieść wrażenie, że każdy hotel na wyspie jest „niezły”. Nie daj się zwieść. Standardy w tanich obiektach w El Arenal czy Magaluf to często rosyjska ruletka. Możesz trafić na odnowiony pokój z widokiem na morze, albo na śmierdzący wilgocią betonowy boks, gdzie klimatyzacja pracuje głośniej niż startujący odrzutowiec. Ludzie w opiniach rzadko kłamią – jeśli czytasz o „hałasie z ulicy” czy „słabym Wi-Fi”, to uwierz, że tak właśnie będzie.

Największy problem wyspy to masowość. Jeśli rezerwujesz hotel z dużym basenem, przygotuj się na walkę o leżak o 7:00 rano. Widok dziadka z Polski rzucającego ręcznik na plastikowe łóżko to obrazek, który w 2026 roku będzie tak samo aktualny, jak wczoraj. Jeśli szukasz spokoju, szukaj małych agroturystyk (fincas) w głębi wyspy, z dala od imprezowego zgiełku. Tam zapłacisz więcej, ale przynajmniej nie będziesz musiał słuchać, jak sąsiad z pokoju obok ogląda wiadomości na cały regulator o północy.

Polecane rejony dla szukających konkretów

• Sóller i otoczenie: Jeśli masz budżet i chcesz klimatu starej wyspy.
• Pollença: Dla tych, którzy lubią autentyczność, ale nie przeszkadza im obecność niemieckich emerytów.
• Colònia de Sant Jordi: Tu znajdziesz jedne z najładniejszych plaż, ale licz się z tym, że wiatr potrafi tam zdmuchnąć wszystko, co nie jest przytwierdzone do ziemi.

Pogoda i klimat: kiedy najlepiej uciec przed tłumami?

Jeśli myślisz, że sierpień to najlepszy czas na Majorkę, lepiej od razu kup sobie mocne leki na uspokojenie. Temperatury przekraczające 35 stopni w cieniu to standard, który zamienia zwiedzanie katedry w wycieczkę przez piekło. Dodaj do tego wilgotność, która sprawia, że po dziesięciu minutach na zewnątrz czujesz się jak po trzech godzinach na saunie.

Najlepszy czas na wizytę to przełom maja i czerwca albo wrzesień. Woda jest wtedy przyjemna, a tłumy wakacyjnych wycieczkowiczów są nieco mniejsze. W październiku Majorka zaczyna powoli „umierać” – wiele restauracji zamyka się na zimę, a w miejscowościach typowo turystycznych czuć specyficzną nostalgię, jak w opuszczonym wesołym miasteczku.

Logistyka zwiedzania: unikaj tłumów

1. Katedra La Seu w Palmie: Idź tam zaraz po otwarciu, czyli około 10:00 rano. Jeśli przyjdziesz o 13:00, stoisz w tłumie, który skutecznie obrzydzi ci każdy detal architektury.
2. Valldemossa: Śliczne miasteczko, ale ciasne. Przyjedź najpóźniej o 9:00, potem autokary z wycieczkami zablokują jedyną drogę dojazdową.
3. Transport: Odpuść sobie autobusy miejskie w szczycie, jeśli nie masz za dużo czasu. Aplikacje do zamawiania taksówek działają, ale w sezonie bywają przeciążone – lokalny numer do korporacji taksówkowej w telefonie to czasem jedyny sposób na wydostanie się z plaży.

Czy naprawdę warto?

Jeśli oczekujesz egzotyki i dzikości, to w 2026 roku na Majorce jej nie znajdziesz. To wyspa w pełni ucywilizowana, skomercjalizowana i nastawiona na „produkt turystyczny”. Warto tu jechać, jeśli cenisz sobie wygodę, dobre autostrady, świetnie zaopatrzone markety i przewidywalność.

To nie jest miejsce dla poszukiwaczy przygód, którzy chcą spać pod namiotem na dzikich plażach – bo za to dostaniesz mandat, zanim zdążysz rozwinąć śpiwór. To idealne miejsce, jeśli lubisz wypić wino przy zachodzie słońca, przejechać się wynajętym autem wzdłuż klifów i zjeść solidną paellę, nawet jeśli zapłacisz za nią dwa razy tyle, co w kontynentalnej Walencji. Jeśli jednak szukasz miejsca, gdzie poczujesz się pionierem, zaoszczędź pieniądze i leć w Bieszczady, albo szukaj mniej oczywistych kierunków. Majorka to wygodna, słoneczna, droga i przewidywalna klasyka gatunku. I dokładnie to dostaniesz – ani krzty więcej.