Znajdź hotel




Najcieplejsze miejsca

Galeria

Sirens Beach & Village - Grecja / Kreta / Malia Vikingen Quality Resort - Turcja / Riwiera Turecka / Okurcalar King Richard - Cypr / Cypr Południowy / Limassol Vime La Reserva - Hiszpania / Costa del Sol / Marbella Magic Route - Turcja / Wybrzeże Egejskie / Ortakent Villaggio Orizzonte - Włochy / Toskania / Riotorto Elite - Grecja / Rodos / Rodos Club El Fell - Tunezja / Hammamet / Hammamet Corissia Princess - Grecja / Kreta / Georgioupolis Las Chapas - Hiszpania / Costa del Sol / Marbella Grand Viking - Turcja / Riwiera Turecka / Kemer Valdaliso - Chorwacja / Istria / Rovinj

Najpopularniejsze kraje:

Maroko

Flaga:
Stolica:Rabat
Język:arabski
Waluta:dirham marokański (MAD)
Ustrój polityczny:monarchia konstytucyjna
Powierzchnia całkowita:446 550 km²
Ludność:33 800 000
Strefa czasowa:UTC+1 – lato
Napięcie:sieć 220V
Kod telefoniczny:+212
Maroko - najpopularniejsze regiony i miasta
---: ---
Agadir: Agadir

lista wszystkich hoteli

Informacje ogólne o Maroku

Oficjalna nazwa Maroka to Haszemidzkie Królestwo Maroka, które formalnie jest monarchią konstytucyjną, a praktycznie ze względu na przewagę króla nad parlamentem niemal monarchią absolutną. Obecnie w Maroko panuje Mohamed VI. Maroko oblewane jest przez Morze Śródziemne od północy i Ocean Atlantycki od zachodu. Przeważającą część kraju zajmują góry Atlas i Antyatlas. Jedynie na zachodzie, wzdłuż Oceanu Spokojnego występuje wąska nizina nadbrzeżna, a na wschodzie i południu kraju wyżyny. Stolicą kraju jest Rabat, a inne większe miasta to Casablanca, Marakesz i Fez. Maroko to kraj wielu kontrastów przyrodniczych: większą część Maroka zajmują góry Atlas z najwyższym szczytem Dżabal Tubkal 4265 m nad poziomem morza, gdzie zlokalizowany jest jedyny w Afryce Północnej ośrodek narciarski. Od południa i wschodu w kraj wdzierają się piaski Sahary. Wybrzeża to kwitnące i zielone oazy, pełne gajów daktylowych, oliwkowych i pomarańczowych, a przede wszystkim pięknych, szerokich i piaszczystych plaż. Jeśli szukamy egzotyki oraz fascynujących przygód Maroko jest krajem, który z całą pewnością jest dla nas odpowiedni. Maroko daje turystom wszystko czego może zapragnąć. Saharę, wycieczki górskie, możliwość jazdy na nartach, piękne i czyste plaże, kąpiele w czystej i ciepłej wodzie oraz słońce i wspaniałą pogodę przez większość roku. Maroko to kraj islamu, zasłonięte twarze kobiet, rytuały palenia fajki wodnej, parzenie czarno-smolistej kawy oraz niepowtarzalny klimat suku (arabskiego targu). Każdy znajdzie tutaj coś dla siebie, nikt nie będzie się nudził. Usługi hotelarskie stoją na wysokim poziomie. Znajdziemy wiele pięcio i czterogwiazdkowych hotelów, szczególnie w okolicach wybrzeża. Oferują one usługi na najwyższym poziomie i bardzo dobre standardy zakwaterowania.

Średnia miesięczna temperatura w °C

miesiącStyLutMarKwiMajCzeLipSieWrzPaźLisGru
temperatura w dzień182022232731373631272218
temperatura w nocy781011131719191715119
temperatura wody161616171820212121201818

Opieka medyczna

Jeśli chodzi o opiekę medyczną w Maroku to jest ona na dobrym poziomie. Chcąc korzystać z publicznych i prywatnych ośrodków zdrowia trzeba się liczyć z tym że usługi są płatne. Cena standardowej wizyty lekarskiej wynosi od 10 do 20 USD. Dobowy koszt pobytu w szpitalu, lub klinice to około 50 USD. Na czas trwania podróży zalecane jest posiadanie polisy ubezpieczeniowej obejmującej koszty leczenia i następstw nieszczęśliwych wypadków. W Maroku jest brak poważnych zagrożeń sanitarno - epidemiologicznych, szczepienia nie są wymagane. Zdarzają się ogniska cholery, występuje także ameba i pasożyty. Turyści powinni zatem pić wyłącznie wodę przegotowaną bądź mineralną, spożywać owoce i warzywa starannie umyte. W bagażu turystycznym koniecznie powinna znaleźć się podręczna apteczka. Jej podstawowe wyposażenie powinno zawierać środki stosowane przy przeziębieniu i przeciwkaszlowe, środek przeciwalergiczny, środki do odkażania ran, bandaże, gaza opatrunkowa i plastry, środki odstraszające owady.

Pieniądze

Jednostką monetarną w Maroku jest dirhem ( Dr ), dzielący się na 100 centymów. W obiegu są banknoty o nominałach do 200 Dr oraz monety 1, 2, 5 i 10 Dr, a także 10, 20 i 50 centymów. Dewizy można wymieniać po jednolitym kursie w bankach, kantorach i większych hotelach. Banknoty muszą być w bardzo dobrym stanie, z nowych emisji ( nie pomięte, bez stempli i odręcznych napisów ), w przeciwnym razie pracownicy kantorów mogą odmówić ich przyjęcia. Odradza się dokonywanie wymiany u pokątnych handlarzy walutą, których spotkać można przed prawie każdym punktem wymiany w Maroku. Bankomaty są dostępne we wszystkich większych miastach, a także w ośrodkach turystycznych. Specyfiką Maroka jest targowanie się w tych sklepach, w których nie ma wywieszek cenowych ( także w niektórych restauracjach konieczne jest upewnienie się co do ceny poszczególnych dań, jeżeli nie ma menu w widocznym miejscu ). Negocjacje cenowe nie są jednak przyjęte w eleganckich sklepach i butikach. W restauracji, lub kawiarni dobrze jest zostawić napiwek w wysokości 5 - 10 procent rachunku, lub wedle uznania.

Komunikacja

Podróżując po Maroku można skorzystać z przemieszczania się koleją. Pociągiem w Maroku można podróżować na dwóch trasach: Tanger/Rabat/Casablanca/Marrakesz oraz Casablanca/Rabat/Meknes/Fez/Oujda/Bouârfa. Tabor kolejowy w Maroku utrzymany jest w dobrym stanie. Sieć transportu autokarowego jest dobrze rozwinięta. Ponieważ jednak kierowcy nie respektują przepisów kodeksu drogowego, a znaczna część taboru nie spełnia wymogów bezpieczeństwa, wypadki autokarów zdarzają się stosunkowo często. W miastach popularną i tanią formą komunikacji są tak zwane małe taksówki ( petit taxi ). Nie mają one prawa opuszczać administracyjnych granic miasta. Korzystając z nich, należy zadbać o to, aby licznik był włączony. Po godzinie 20.00 opłata za przejazd wynosi 50% więcej, niż wskazuje licznik. Poza miastem i między miastami mogą kursować jedynie tak zwane duże taksówki ( grand taxi ). Zabierają one do 7 pasażerów. Opłata za przejazd zależy od liczby pasażerów i długości trasy. Dobrze jest uzgodnić to przed podróżą. Można wynająć taką taksówkę w kilka osób, lub indywidualnie, ale wtedy trzeba zapłacić także za wolne miejsca. W większych i średnich miastach kursują autobusy komunikacji miejskiej ( opłata za 1 osobę wynosi 0,4 euro ). Ich trasa jest przeważnie oznaczona tylko po arabsku ( jedynie w Marrakeszu po francusku ). W większych i średnich miastach kursują autobusy komunikacji miejskiej, jednak ich stan techniczny nie zawsze jest najlepszy.

Poczta

Urzędy pocztowe w Maroku są oznaczone szyldem PTT, lub La Poste. Znaczki można kupić w kioskach z papierosami i gazetami, rozsianych po centrach miast. Poczta w Maroku działa niezawodnie, ale niezbyt szybko. Listy docierają do Europy po upływie tygodnia. Szybszego tempa można się spodziewać, wysyłając pocztę w Rabacie, lub Casablance. Wysłanie pocztówki do Polski kosztuje 6,50 Dr. Tyle samo płaci się za list o wadze do 20 g. Za kilogramową paczkę trzeba zapłacić 102 Dr. Urząd wysyłki paczek ( oznaczony Colis postaux ) zazwyczaj zajmuje osobną część poczty. Paczkę należy przynieść niezapakowaną, by umożliwić kontrolę celną. W niektórych placówkach można kupić solidne tekturowe pudełka w sześciu rozmiarach, od małych za 6 Dr, do całkiem sporych za 20 Dr. Paczki nie mogą ważyć więcej niż 20 kg oraz być dłuższe niż 1,5 m. Zwykle w tym samym miejscu działa urząd przesyłek ekspresowych ( EMS ), zwany też Poste Rapide. Przesyłka powinna dotrzeć do adresata w Europie w 24 godziny. Nie ma problemów z odebraniem przesyłki zaadresowanej na Poste Restante do któregoś z dużych miast. Trzeba jednak pamiętać, że niektóre urzędy po paru tygodniach przechowywania kierują przesyłkę z powrotem do nadawcy. Chcąc ją odebrać, nie wolno zapomnieć o zabraniu paszportu, gdyż żaden inny dokument nie jest honorowany.

Telekomunikacja

W Maroku ciagle powstają nowe punkty telefoniczne prywatnych firm zwane téléboutiques. Czynne są do późnych godzin wieczornych, ale nieco droższe od telefonów publicznych. W sprzedazy są karty telefoniczne ( télécarte ) do użytku tylko w aparatach danej firmy. Kartę do publicznych aparatów telefonicznych można kupić na poczcie, w sklepach z papierosami, a czasami też w luksusowych hotelach. Taka karta kosztuje 18 Dr ( 12 jednostek ), 30 Dr ( 20 jednostek ), 67,50 Dr ( 50 jednostek ), lub 129 Dr ( 100 jednostek ). Telefonując z Maroka za granicę, należy wykręcić 00, numer kierunkowy kraju ( na przykład 48 do Polski ), następnie miasta i numer abonenta. Połączenia międzynarodowe są w Maroku drogie. Niższa stawka ( nawet o 20% ) obowiązuje w weekendy i święta państwowe, a także w dni robocze między 20.00 a 8.00. W Annuaire des Abonnés au Téléphone ( do wglądu na największych pocztach ) są podane ceny połączeń do różnych krajów. Minuta rozmowy z Polską kosztuje 15 Dr. Jeżeli dzwonimy w soboty od 13.00 i w niedziele zapłacimy 10 Dr. W wielu miejscach w Agadirze oraz w wielu hotelach dostępne są terminale internetowe. Najplepiej wyposażone i położone blisko strefy hotelowej są: Globnet, Avenue Hassan II, Immeuble Tigouramine.

Woda pitna

Woda wodociągowa nie nadaję się do spożycia. Marokańska woda mineralna jest tania i można ją dostać w każdym hotelowym barze. Najpopularniejsze to niegazowane Sidi Harazem i sidi Ali oraz gazowana Oulmes. W Maroku można kupić coca-colę, pepsi i inne napoje chłodzące, ale należy pamiętać, że nie gaszą one pragnienia. Soki - najlepszym miejscem na wypicie świeżo wyciśniętego soku są małe sklepy. Najpopularniejszy jest sok z pomarańczy, ale czasem można trafić na napój z granatów, arbuza i winogron. Sporządza się także napoje z mleka, lub maślanki zmieszanych ze świeżo wyciśniętym sokiem owocowym i migdałami. Zielona herbata z miętą jest w Maroku narodowym trunkiem, napojem orzeźwiającym i lekarstwem. Mięta może być suszona lub swieża. Na pustyni używa sie tylko mięty suszonej. Tuaregowie, ludzie Sahary, którzy ze względu na konieczność nieustannego przemieszczania się, posiadają bardzo ograniczony majątek, zawsze mają ze sobą czajniczek, zapasy herbaty i cukru. Za punkt honoru postrzegają ugoszczenie wędrowca herbatą. To najstarszy napój świata, w którym tkwi tajemnica długowieczności, jasności umysłu i aktywności.

Mieszkańcy i obyczaje

Maroko to kraj ludzi uśmiechniętych, z radością patrzących na życie, więc jak się nie zakochać w ich sposobie życia. Maroko zamieszkuje około 30 mln mieszkańców, w większości Arabów i Berberów ( na terenach pustynnych na południu i wschodzie ). Językiem urzędowym Maroka jest arabski, jednak bardzo często używany jest język francuski, a w północnej części kraju – hiszpański. Można go także usłyszeć na terytorium dawnej Sahary Hiszpańskiej, która podlegała Madrytowi i byłej enklawie tego kraju - Sidi Ifni, aż do 1975 roku. W miastach takich jak Tetuan nawet łatwiej jest się porozumieć po hiszpańsku niż po francusku. Stolicą Berberów jest Marrakesz położony w regionie gór Atlasu, zdecydowanie różniących się od reszty Maroka. Berberyjskie plemiona, zamieszkujące obszar północno - zachodniej Afryki, nigdy nie zostały całkowicie podbite przez najeźdźców. Do dziś nie płacą podatków rządowi państwa, ale nie otrzymują z ich strony także oficjalnych dotacji czy pomocy. Ta tubylcza ludność, zamieszkująca od ponad 3 tysięcy lat głównie obszary górskie na terenie Maroka, jest skazana wyłącznie na swoją, przekazywaną z pokolenia na pokolenie, umiejętność dostosowywania się do trudnych warunków, w jakich przyszło im funkcjonować. Życie wioski skoncentrowane jest na głównej komórce społecznej, jaką tworzy bardzo liczna rodzina oraz plemię, do którego należy dane gospodarstwo. Stosunek Berberów do domu, pól, rodziny i zwierząt przetrwał do obecnych czasów praktycznie w niezmienionym stanie. Dzięki długowiecznej tradycji, te pierwotne i zarazem fascynujące społeczności, potrafią przetrwać w skrajnych warunkach skalistych górskich bezdroży. Dla wielu Marokańczyków fotografowanie się jest źródłem dodatkowych dochodów, należy więc pamiętać, że często trzeba będzie zapłacić kilka drobnych za zdjęcie z nosiwodą, czy zaklinaczem węży.

Kuchnia

Marokańska kuchnia świetnie odzwierciedla bogate dziedzictwo kulturalne kraju. Wpływy berberyjskie są bardzo silne – wiele typowych dań marokańskich, jak kuskus, tadżin ( mięso duszone z jarzynami ) i harira ( mocno przyprawiona zupa z soczewicy, cebuli, ryżu , szafranu gotowana z mięsem kurczaka ) jest pochodzenia berberyjskiego. Beduini wprowadzili daktyle, mleko, kasze i chleb, które nadal dominują w żywieniu. Uważa się także, że to oni wymyślili suchy makaron, jako sposób przechowywania mąki podczas długich wypraw przez pustynię. Maurowie dodali potrawy andaluzyjskie ( oliwki, oliwę, orzechy, owoce i zioła ). Do tego wszystkiego doszły wpływy francuskie: typowe śniadanie, zwłaszcza w dużych miastach, składa się z kawy z mlekiem i słodkiego rogalika. Kuskus i tadżin są daniami głównymi i można je znaleźć wszędzie. Kuskus tradycyjny robi się z grubo zmielonego ziarna pszenicy, ale obecnie częściej z semoliny – ziarna twardej pszenicy, ukształtowanej w kuleczki. Ziarno jest gotowane na parze w górnej części wielkiego, dwuwarstwowego pojemnika, nazywanego couscoussier, używanego wyłącznie do robienia kuskusu, podczas gdy w dolnym pojemniku w aromatycznym rosole gotuje się mięso, lub warzywa ( czasem jedno i drugie ). Kuskus jest często podawany na ogromnym, drewnianym, lub ceramicznym półmisku. Na szczycie piramidy umieszcza się delikatny gulasz. Tajine, smaczny gulasz z mięsa i warzyw z ziołami i przyprawami, przyjął nazwę od naczynia, w którym się go przygotowuje. Jest to okrągły, płytki garnek gliniany z wysoką, stożkowatą pokrywką. Gulasz jest na ogół gotowany w osobnym palenisku z węglem drzewnym. Zazwyczaj półmisek stawia się na środku stołu. Jedzący maczają w nim małe kawałki chleba. Najpierw zjada się sos, potem wybiera się warzywa, a na końcu dzieli się mięso na kawałki i zjada je palcami. Jednym z najsławniejszych marokańskich dań jest pastilla. Jest to pyszna i bogata w składniki potrawa z mielonego mięsa gołębia oraz przyprawianych cytryną jaj, migdałów, cynamonu, szafranu i cukru, poukładanych warstwami, poprzedzielanymi bardzo delikatnym ciastem warka. Szczególnie popularna jest w Fezie, gdzie można ją kupić na ulicznych straganach, a także w restauracjach.

Klimat

Klimat Maroka jest niejednorodny wskutek zróżnicowania ukształtowania powierzchni ( pasma górskie przecinane dolinami, równiny i pustynie ) i odległości od Morza Śródziemnego i oceanu. Na terenach nadbrzeżnych lato jest gorące i suche, zima łagodna, a pozostała część roku wilgotna. Na południu kraju powietrze jest bardziej suche i nie ma tutaj zimowych niżów atlantyckich. W górach lato jest gorące i suche, a zima bardzo surowa. Pozostała część kraju znajduje się pod wpływem klimatu kontynentalnego gorącego i suchego, którego wpływ na zachodzie łagodzi morze. Na Saharze występuje bardzo suche i upalne lato oraz bardzo zimne, a nawet mroźne zimy. Średnia temperatura w Maroku w styczniu waha się w granicach 10 - 12 stopni, w lipcu zaś 24 - 28 stopni. Roczna suma opadów w Atlasie Średnim wynosi 1000 mm, na południu i południowym wschodzie Maroka - poniżej 200 mm. W górach zimą występują opady śniegu. Odwiedzając Maroko w okresie zimy trzeba być przygotowanym na chłodne wieczory i noce. Wiosną, czyli od marca do kwietnia Maroko rozkwita bujną, świeżą zielenią roślinności.

Przepisy celne

Od 1 stycznia 2005 roku obywatele Polski udający się do Maroka są zwolnieni z obowiązku wizowego na okres pobytu do 90 dni. Nie dotyczy to przyjazdów na pobyt stały, w celu podjęcia pracy bądź innego zajęcia zarobkowego. Przy przekraczaniu granicy władze marokańskie mogą żądać udokumentowania odpowiednich środków finansowych na pobyt w postaci gotówki, kart kredytowych, wyciągu z konta. Nie ma obowiązku okazywania biletu powrotnego przy wjeździe do Maroka. Miejscowe przepisy nie wprowadzają specjalnych restrykcji celnych, ani ograniczeń w przywozie dewiz, należy je jednak zadeklarować przy wjeździe. Dirham marokański jest poza Marokiem walutą niewymienialną i obowiązuje surowy zakaz wywożenia go za granicę. Na podstawie urzędowego dowodu wymiany można przy wyjeździe ubiegać się o zwrot dewiz w zamian za niewykorzystane dirhamy.