Znajdź hotel




Najcieplejsze miejsca

Galeria

Melia Palm Azur - Tunezja / Wyspa Djerba / Midoun Gran Garbi Mar - Hiszpania / Costa Brava / Lloret de Mar Luca Cypria - Grecja / Rodos / Faliraki Sahara Mexicana - Egipt / Sharm El Sheikh / Sharm El Sheikh Atlantica Miramare Beach - Cypr / Cypr Południowy / Limassol Karthago - Tunezja / Wyspa Djerba / Midoun Delfin Siesta Mar - Hiszpania / Majorka / Santa Ponsa Monica Beach Club - Hiszpania / Wyspy Kanaryjskie / Costa Calma Palladium Hotel - Grecja / Wyspa Kos / Marmari Golden Coast - Turcja / Riwiera Turecka / Side Club Cala Marsal - Hiszpania / Majorka / Porto Colom Mares - Turcja / Wybrzeże Egejskie / Icmeler

Chiny

Flaga:
Stolica:Pekin
Język:chiński
Waluta:juan (CNY, ¥)
Ustrój polityczny:republika ludowa
Powierzchnia całkowita:9 596 960 km²
Ludność:1 330 044 605
Strefa czasowa:UTC +8 (brak letniego)
Napięcie:sieć 220 V
Kod telefoniczny:+86
Chiny - najpopularniejsze regiony i miasta

lista wszystkich hoteli

Informacje ogólne o Chinach

Chiny to najludniejsze państwo świata o populacji przekraczającej 1,3 mld osób. Pod względem powierzchni Chiny zajmują trzecie miejsce na świecie, a pod względem wielkości gospodarki czwarte. Stolicą Chin jest Pekin. Większą część Chin stanowią wyżyny i góry. Niziny zajmują tylko 12 procent powierzchni kraju, przy czym duża ich część przypada na stepy i pustynie na północy Chin. Wschodnią część Chin zajmują aluwialne równiny. Nizina Chińska o powierzchni 300 000 kilometrów kwadratowych leży w dolnym biegu Huang He i dorzeczu Huai HeW południowo - wschodniej części Chin leżą silnie zerodowane Góry Południowochińskie z wysokościami do 2158 m nad poziomem morza. Chiny leżą w zasięgu 3 stref klimatycznych: zwrotnikowej ( południowe wybrzeża oraz wyspa Hajnan ), podzwrotnikowej ( zachodnia, środkowa i wschodnia część kraju ) oraz umiarkowanej ( północne i północno - wschodnie Chiny ). Gospodarka Chin jest najdynamiczniej rozwijającym się obszarem świata. Zasoby mineralne Chin to węgiel kamienny, rudy metali ( cynku, ołowiu, miedzi, cyny, metanu ) sól kamienna i fosforytowa. Jeżeli chodzi o przemysł w Chinach to wyróżnia się: chemiczny, elektroniczny ( tania siła robocza niskie podatki itp. ), rolnictwo. Uprawiany jest ryż, soja, przenica, orzeszki ziemne, tytoń, herbata liściasta, bawełna, cytrusy, jedwab chiński. W życiu chińczyków uwidocznia sia charakter krajów wschodnich. Tutejsze mieszkania, kuchnia, ubiór, sposoby spędzania wolnego czasu, oraz święta i obyczaje folklorne odzwierciedlają ducha i moralość Narodu Chińskiego. Najlepszym czasem na podróż do Chin jest wiosna i jesień, kiedy temperatury w ciągu dnia wahają się od 20 do 30 stopni Celsjusza. Niestety, nawet w tym czasie bywa wilgotno i nieprzyjemnie, a noce mogą być dotkliwie zimne. Planując podróż trzeba uwzględnić daty chińskich świąt publicznych i chińskiego Nowego Roku, ponieważ w tym czasie znalezienie miejsca noclegowego graniczy z cudem, a podróżowanie po kraju jest mocno utrudnione.

Średnia miesięczna temperatura w °C

miesiącStyLutMarKwiMajCzeLipSieWrzPaźLisGru
temperatura w dzień161220263031302618103
temperatura w nocy-9-6-712182220147-1-6
temperatura wody------------

Opieka medyczna

Opieka medyczna – poza rejonami głębokiego interioru ( Tybet, Xinjiang, Gansu, Qinghai, Mongolia Wewnętrzna, część Sichuanu, Guizhou i Yunnanu ) – nie stanowi problemu. W wielkich chińskich miastach działają szpitale wszystkich specjalności, wyposażone w najnowocześniejszą aparaturę medyczną. Opłata za wizytę u lekarza wynosi od 20 do 100 USD. Cena za dobę pobytu cudzoziemca w chińskim szpitalu wynosi od 60 do 200 USD i nie obejmuje kosztów usług medycznych, badań ani leków, za które płaci się dodatkowo. Koszty operacji wynoszą od kilkuset do kilkudziesięciu tysięcy dolarów amerykańskich. W największych miastach Chin w zagranicznych klinikach usługi medyczne i stomatologiczne świadczone są na światowym poziomie, co wiąże się z niezwykle wysokimi kosztami ( wizyta lekarska od 90 USD wzwyż ). Ze względów praktycznych przed wyjazdem do Chin lepiej zaopatrzyć się w podstawowe leki krajowe, gdyż popularne jest tu leczenie specyfikami medycyny chińskiej, które nie mają odpowiedników w polskiej farmakologii. Osoby z problemami układu krążenia powinny unikać podróży do rejonów wysokogórskich ( Tybet, Sichuan, Yunnan, Qinghai, Gansu, Xinjiang ). Wybierając się do Chin, trzeba koniecznie uwzględnić zagrożenie wirusem ptasiej grypy. Aby nie narażać się na ryzyko infekcji, należy unikać podróżowania po prowincjach, w których wykryto ogniska choroby ( Tybet, Qinghai, Xinjiang, Mongolia Wewnętrzna ), nie jeść mięsa drobiowego niewiadomego pochodzenia, unikać styczności z ptactwem, jak również dokładnie śledzić sytuację epidemiologiczną. Aby uniknąć w Chinach jakichkolwiek dolegliwości z przewodem pokarmowym, produkty spożywcze, a w szczególności owoce, należy dokładnie myć przed spożyciem. Nie jest wskazane picie nie przegotowanej wody z kranu. W południowej części Chin występuje zagrożenie amebą, malarią, gorączką tropikalną. W regionach wiejskich Chin południowych występuje zagrożenie wirusowym zapaleniem opon mózgowych, które jest roznoszone przez komary. W Tybecie i w innych regionach wysokogórskich nie należy pić nie przefiltrowanej wody.

Pieniądze

Walutą obowiązująca w Chinach jest jüan, który dzieli się na dziesięć jiao i sto fenów. Wymiana pieniędzy w Chinach, to nie problem. Można to zrobić w banku, w Sklepach Przyjaźni, domach towarowych i hotelach. Pieniądze można pobrać kartą kredytową w bankomatach oraz w Bank of China. Karty kredytowe przyjmowane są w większości hoteli i w sklepach. Zachodnia część Chin jest zdecydowanie tańsza niż Wschód. Na dzienny pobyt w Chinach przeznaczyć powinniśmy od około 20 do 60 USD. Należy pamiętać, że w Chinach obowiązują inne ceny dla turystów i Chińczyków. Ceny na targowiskach są znacznie niższe niż w Polsce, powszechnie przyjęte jest targowanie się chińczykami, także w małych sklepach. Chińskie sklepy czynne są codziennie i rzadko zamykane są przed godziną 20.00.

Komunikacja

Najprostszą opcją poruszania się po chińskich miastach są taksówki. Ludzie z dużą ilością wolnego czasu i odwagą mogą również spróbować podróżować autobusem. Turyści przybywający do Pekinu mogą zostać naciągnięci przez taksówkarzy jeżeli nie znają realiów. Chińskie taksówki są bardzo tanie. Można pokonać krótki dystans za 10 juanów ( około 4 zl ) wzwyż. Po pewnej odległości cena naliczana jest po każdym kilometrze. Kiedy bierzesz taksówkę bądź pewny, że taksówkarz włączył licznik i wie gdzie jedzie. Decydując się jednak na podróż autobusem bilet kupuje się od konduktora. Trzeba podać cel podróży i zapłać, a wtedy dostaniesz odpowiedni bilet. W zależności od drogi zapłacisz od 1 do 2 juanów, lub więcej za krótki dystans. Autobusy w dużych miastach są w większości przepełnione, a ludzie w środku stłoczeni – nie spuszczaj wzroku z przedmiotów wartościowych. Zdobycie biletu osobiście na stacji kolejowej jest interesującym doświadczeniem w Chinach, które pomaga zrozumieć dlaczego samo obrona jest tak ważna dla Chińczyków. Stłoczenie jest niewiarygodne. Podczas wiosennego festiwalu lub świąt narodowych jest prawie niemożliwym aby zdobyć bilet osobiście.

Poczta

Usługi pocztowe są świadczone przez urzędy pocztowe jak również przez niektóre hotele. Chiński Międzynarodowy Urząd Pocztowy w Pekinie znajduje się w dzielnicy Ya Baolu niedaleko ambasady polskiej w Pekinie. W głównych urzędach pocztowych w wielkich miastach w Chinach mieszczą się okienka Post Restante. Większość hoteli również posiada okienka pocztowe. Przesyłka, list lub pocztówki szybciej dochodzą do kraju, jeśli jego nazwę napisze się w języku chińskim. Przesyłka do 20 gramów kosztuje 6 juanów, powyżej tej wagi za każde 10 gramów dopłaca się 1.8 juana. Koszty wysłania kartki pocztowej do Polski to około 4.5 juana. Znaczek na list do 20 gramów kosztuje 5 juanów, jeżeli waga została przekroczona za każde 10 gramów dopłaca się 1.5 juana. Za paczkę do 100 gramów trzeba zapłacić 18 juanów, za każde 100 gramów więcej 15 juanów.

Telekomunikacja

W Chinach rozmowy międzymiastowe i międzynarodowe można prowadzić bezpośrednio z pokoju hotelowego. Najlepiej jednak jest dzwonić pomiędzy godziną 21 a 7 rano, ze względu na koszt rozmowy, który jest wówczas o połowę tańszy. W większości urzędów telekomunikacyjnych, kiosków oraz hoteli można kupić karty telefoniczne do rozmów międzymiastowych i międzynarodowych. Minuta rozmowy z Polską z Chin kosztuje około 9 juanów. W Chinach poza Pekinem mogą występować problemy z połączeniami z telefonów komórkowych wszystkich operatorów. Z internetu w Chinach można korzystać w hotelach oraz w znajdujących się na każdej ulicy kawiarenkach internetowych.

Woda pitna

Turyści przybywający do Chin powinni wiedzieć, że jest to kraj ciągle rozwijający się i kraje mający problemy z jakością wody. Dlatego będac w Chinach powinno się unikać picia wody z kranu. Woda butelkowa powinna być używana nawet do gotowania. Osoby mieszkające w Chinach przez dłuższe okresy mogą zamówić telefonicznie dostarczanie wody mineralnej w dużych butlach. Cena wody mineralnej w Chinach to około 5 – 6 juanów za 1,5 litrową butelkę. Napój pomarańczowy, lub inny kolorowy sok w małej butelce to koszt około 3 juanów. Pragnienie można ugasić także oranżadą małą, która kosztuje około 2 juanów. Herbata jest niezbędnym napojem w codziennym życiu Chińczyków. Historia picia herbaty w Chinach sięga czterech tysięcy lat. Częstowanie gości herbatą jest zwyczajem Chińczyków. Podczas wizyty gości w domu gospodarz natychmiast częstował ich pachnącą herbatą i rozmawiał na różne tamaty. Rozmowa ta przebiegała w lekkiej i przyjemnej atmosferze. W Chinach spożywanie herbaty przekształciło się już w specjalną kulturę. Ludzie traktowali sporządzenie herbaty i jej picie jako sztukę. Od dawien dawna w Chinach działały w różnych miejscowościach różnorodne herbaciarnie. Na ulicy Qiangmen w Pekinie działa specjalna herbaciania, gdzie klienci mogą pić herbatę, spróbować ciastka i obejrzeć program artystyczny. W południowej części Chin działają herbaciarnie i altanki picia herbaty, które często położone są w pięknej i malowniczej okolicy. Metody przyrządzania herbaty zależą od chińskich miejscowości, w wielu z nich zachowały się charakterystyczne zwyczaje związane z jej spożywaniem. Pekińczycy lubią pić herbatę jaśminową, szanghajczycy – zieloną, mieszkańcy prowincji Fujian lubią pić herbatę czerwoną, a mniejszości narodowe zamieszkujące rejony pasterskie, piją herbatę w kształcie cegiełki - herbatę mocno naciągającą. Taka herbata sprzyja przemianie materii. W niektórych miejscowościach prowincji Hunan, mieszkańcy lubią dodawać do herbaty sól, imbir i sezam. W Pekinie, jeżeli gospodarz podaje gościom herbatę, to goście muszą natychmiast wstać i wyrazić podziękowanie. Trochę inaczej wygląda to w południowej części Chin. W Guangdong i Guangxi po podaniu gościom przez gospodarza herbaty, wyrażają oni podziękowanie uderzając trzykrotnie palcami w blat stołu.

Mieszkańcy i obyczaje

Chiny są krajem posiadajacym jedną z najdłuższych tradycji politycznych i co może istotniejsze, stanowią jedną z kolebek cywilizacji. W Chinach nie ma jakichś szczególnych restrykcji związanych ze zwiedzaniem przez turystów miejsc kultu. W klasztorach buddyjskich, świątyniach taoistycznych i meczetach islamskich należy zachowywać się z szacunkiem właściwym miejscom religijnym i respektować obowiązujące tam zalecenia, na przykład nie fotografować wnętrz zwiedzanych obiektów. Do Świąt państwowych w Chinach należą: 1 października ( Święto Narodowe ), 1 maja ( Święto Pracy ) oraz Chiński Nowy Rok – tak zwane Święto Wiosny ( dzień święta uzależniony jest od kalendarza księżycowego, zwykle przypada na koniec stycznia, lub początek lutego ). Wczasie tych Świąt nie pracują wówczas urzędy, ale za to czynne są sklepy, a w dużych miastach domy towarowe są otwarte nawet dłużej niż w dni powszednie. W okresie świąt następuje gigantyczny wzrost krajowego ruchu turystycznego. Miliony chińskich podróżnych odwiedzają turystycznie atrakcyjne miejsca. Ceny biletów i usług są wówczas najwyższe, mogą również występować trudności z rezerwacją hoteli i zakupem biletów komunikacyjnych. Z Chinami nieodłącznie kojarzy się każdemu Feng Shui. Istnieje ono tak długo jak istnieje kultura chińska. Początki były dość prozaiczne i wiązały się z faktem osiedlenia się ludzi na danym terenie. Dane miejsce zamieszkania było decyzja najczęściej na całe życie, toteż przywiązywali wielką wagę do otoczenia swojego domu. Z praktycznego punktu widzenia dobry dom to dom osadzony na spokojnym, stabilnym i żyznym gruncie, wolnym od ryzyka osunięć gruntu, a tym bardziej od trzęsień ziemi. Dobrze nasłoneczniony ( umożliwia to nagrzanie frontu domu, sprzyja uprawom). Położenie w pobliżu rzek, które służyło nie tylko nawadnianiu pól, lecz było także doskonałym środkiem transportu, jednakże dom musiał zachować odpowiednią odległość od rzeki na wypadek powodzi. Jednym z najważniejszych starodawnych tekstów Feng Shui jest "Chińska Księga Rytuałów", zaś pierwszy prawdziwy podręcznik Feng Shui był autorstwa Yang Yun Sung żyjącego w IX wieku naszej ery. Swoje zasady Feng Shui odzwierciedlał w kształcie terenu i wód, stąd jego szkołę nazwano później "Szkołą Form". Według Chińczyków wszystko co istnieje na świecie, a więc organizmy żywe, przedmioty i zjawiska są zbudowane z dwóch przeciwstawnych elementów, które są jednak ze sobą nierozłączne, stanowiące jedną logiczną całość, jedno bez drugiego nie może istnieć albowiem jedno określa drugie. Tymi elementami są właśnie Ying i Yang. W kuturze europejskiej jest rozróżniane Dobro i Zło, moce Ciemności i Swiatła, tak tu Ying i Yang odpowiadają za podobny ( z pozoru ) podział. Chińczycy są bardzo tolerancji wobec przybywających turystów. Nawet najdziwniejsze zachowania są często akceptowane ponieważ uważa się, że takie rzeczy są normalne w innych krajach. Pierwsza zasada w prawie wszystkich sytuacjach jakich możesz się znaleźć w Chinach: nie trać panowania nad sobą! Cierpliwością i grzecznością załatwisz więcej niż przeklinaniem i krzyczeniem.

Kuchnia

Najbardziej charakterystyczną cechą dla chińskich obyczajów kulinarnych jest używanie do jedzenia pałeczek. Inna cechą jest wyjątkowy umiar i skromność przy stole. Przejadanie się i serwowanie zbyt obfitych posiłków uznawane jest w Chinach za ciężki grzech. Chińczycy zwracają również dużą uwagę, aby jedzenie było w miarę dietetyczne i zdrowe. Wiele potraw jest spożywanych nie tylko ze względu na ich walory smakowe, lecz także z powodu ich właściwości leczniczych. Szczególne działanie prozdrowotne ma mięso węża, które smakiem przypomina kurczaka. Najchętniej serwuje się je w zimie, gdyż pobudza krążenie i pomaga przy reumatyzmie. Kuchnia chińska podzielona jest na kilka regionalnych odmian: pekińską, lub mandaryńską i Shandong ( z bułkami gotowanymi na parze i makaronem jako podstawą posiłku ), kantońską i chaozhouską ( lekko ugotowane mięso i warzywa ), szanghajską ( ojczyzna żeberek wuxi ) oraz syczuańską ( ostra, z dużą ilością chili ). Poza tym podstawowym podziałem istnieją jeszcze kuchnie poszczególnych prowincji i ludów zamieszkujących Chiny. Ogromną rolę w Chinach odgrywa ryż - zboże jest podstawą każdego posiłku kuchni chińskiej od czasów dynastii Shang ( 1554-1045 p.n.e. ). Przeciwieństwem ryżu jest cai ( warzywa ), czyli wszystko poza ryżem i mąką. Kontrast pomiędzy fan i cai jest zgodny z zasadami równowagi i harmonii opartymi na Yin i Yang, które odnoszą się do codziennego życia. W chińskiej kuchni nie ma wyraźnego podziału na dania czysto mięsne, warzywne, dodatki, sosy itd. lecz miesza się ze sobą różne składniki, które w efekcie tworzą pojedyncze danie. Jednak najbardziej charakterystyczne dla orientalnej a w szczególności chińskiej kuchni jest harmonizowanie posiłków. Oznacza to, że nigdy w jednym posiłku nie podaje się dań z tego samego mięsa (np. wieprzowina, wołowina, drób, ryba), o podobnym smaku (ostry, słodki, kwaśny, łagodny) i strukturze (chrupiący, twardy, miękki). Składnikiem większości potraw azjatyckich jest sos sojowy. Jest to produkt, bez którego duża część mieszkańców Azji nie wyobraża sobie jedzenia. Sos sojowy powstaje w wyniku fermentacji ziaren soi, prażonego ziarna ryżu lub pszenicy, wody i soli. Chińskie i wietnamskie gospodynie dodają go do większości tradycyjnych potraw z makaronu ryżowego i ryżu. Sos sojowy wzbogaca i uwydatnia smak: zup, marynat, sosów, potraw smażonych i duszonych. Świetnie komponuje się zarówno z mięsem i rybami jak i z warzywami.

Klimat

Chiny leżą w zasięgu trzech stref klimatycznych: zwrotnikowej ( południowe wybrzeża Chin oraz wyspa Hajnan ), podzwrotnikowej ( zachodnie, środkowe i wschodnie Chiny ) i umiarkowanej ( północne i północno-wschodnie Chiny ). Południowo - wschodnia i wschodnia część Chin ma typowy klimat monsunowy, co wiąże się z sezonową zmianą kierunków wiatrów, które w lecie wieją znad oceanu nad ląd ( pora deszczowa ), a w zimie znad lądu na morze ( pora sucha ). Średnie roczne sumy opadów w tej części Chin są największe i wynoszą od 700 do 1000 mm na wybrzeżu Morza Żółtego, od 1500 do 2000 mm na krańcach południowo - wschodnich, do 3000 mm na wyspie Hajnan. Średnia temperatura w styczniu jest tu zróżnicowana od –5 stopni w Pekinie, 12 – 16 stopni na wybrzeżu Morza Południowochińskiego, do 20 stopni i powyżej na wyspach południowych, w lipcu na całym obszarze wschodnich Chin wynosi 25 – 30 stopni. W północno - wschodniej części Chin ( klimat umiarkowany chłodny, kontynentalny) średnia temperatura w styczniu wynosi od –30 stopni na północy do –10 stopni na południu, w lipcu odpowiednio od 20 do 25 stopni, a roczna suma opadów wynosi 250–1000 mm. Wewnętrzne i zachodnie obszary Chin mają klimat kontynentalny, skrajnie suchy. Średnia temperatura w styczniu jest tu zróżnicowana od –8 do –26 stopni, w lipcu na większości obszarów 20 – 25 stopni ( w Kotlinie Kaszgarskiej ponad 30 stopni ). Opady poniżej 250 mm ( w Kotlinie Kaszgarskiej i na pustyni Ałaszan poniżej 100 mm ). Wyżyna Tybetańska ze względu na duże wzniesienie ma klimat chłodny i suchy, ze średnią temperaturą w lipcu poniżej 10 stopni. Pora deszczowa na całym obszarze Chin występuje w lecie, z maksimum opadów — w lipcu i sierpniu. W lecie i jesienią do wybrzeży południowo - wschodnich docierają tajfuny z ulewnymi deszczami. Na suchych obszarach zachodnich ( zwłaszcza w Kotlinie Kaszgarskiej ) występują częste burze pyłowe.

Przepisy celne

W Chinach obowiązuje podróżnych przy przekraczaniu granicy wypełnienie dwóch deklaracji celnych ( wjazdowej i wyjazdowej ). Przy wjeździe dodatkowo należy wypełnić specjalną deklarację dotyczącą aktualnego stanu zdrowia. Nie wolno wwozić do Chin narkotyków, broni, przedmiotów ostrych, amunicji i materiałów wybuchowych, publikacji uznawanych przez prawo chińskie za szkodliwe ( w tym pornografii i wydawnictw krytykujących władze). Warto zgłosić przywóz własnego sprzętu elektronicznego o wartości powyżej 650 USD każdy, jak również wwożonych wyrobów ze złota, srebra i kamieni szlachetnych. W deklaracji celnej wyjazdowej cudzoziemiec ma obowiązek podać wszystkie wartościowe przedmioty, które posiada przy sobie ( na przykład kamerę wideo, aparat fotograficzny, komputer osobisty, odbiornik radiowy, cenną biżuterię ). Rzadko zdarza się, aby służby celne kontrolowały te deklaracje na lotniskach, natomiast często czynią to na granicy lądowej. Nierespektowanie tych przepisów karane jest konfiskatą przy przekraczaniu granicy. Bez certyfikatu zakupu nie wolno wywozić dzieł sztuki, rzadkich wydawnictw, wyrobów z kamieni szlachetnych oraz samych kamieni szlachetnych. Wywóz zakupionych w Chinach dóbr powszechnego użytku, w tym sprzętu elektronicznego, jest traktowany bardzo liberalnie. Nie są poza tym znane żadne restrykcje celne, które odbiegałyby od powszechnie przyjętych norm międzynarodowych. W 2003 roku władze Chińskiej Republiki Ludowej wprowadziły obowiązujące cudzoziemców przepisy dotyczące wwozu i wywozu zagranicznych środków płatniczych. Wwożąc do Chin środki płatnicze w kwocie przekraczającej równowartość 5000 USD, cudzoziemcy obowiązani są do złożenia stosownej deklaracji celnej, na której podstawie przy wyjeździe przeprowadzana jest kontrola i odprawa wywożonych dewiz. Jeżeli przy wyjeździe posiadane środki płatnicze nie przekraczają zgłoszonej w deklaracji kwoty lub są mniejsze niż równowartość 5000 USD, do ich wywozu nie jest wymagane dodatkowe zezwolenie. Aby wywieźć nie zadeklarowane przy wjeździe dewizy o równowartości od 5000 do 10 000 USD, cudzoziemiec zobligowany jest przedstawić pisemne zezwolenie banku, o które może wystąpić, przedstawiając dokument podróży ( paszport ) oraz dokumentację pochodzenia środków płatniczych. Jeśli wywożone środki płatnicze przekraczają równowartość 10 000 USD, oprócz zezwolenia banku wymagana jest także zgoda Biura Kontroli Dewizowej. Obywatele polscy udający się do Chin muszą mieć ważną wizę pobytową, lub tranzytową ( osoby oczekujące na międzynarodowe połączenia lotnicze, których pobyt na lotnisku nie jest dłuższy niż 24 godziny, mogą opuścić lotnisko na podstawie krótkotrwałego zezwolenia uzyskiwanego bezpośrednio przy odprawie paszportowej ). Wyjazd z terytorium Chin kontynentalnych do Specjalnej Strefy Administracyjnej Hongkongu, lub Makao traktowany jest jak opuszczenie granic Chin i automatycznie anuluje ważność posiadanej wizy jednokrotnej. Planując podróż do tych miejsc, należy pamiętać, aby w chińskich urzędach konsularnych ubiegać się o wizę dwu, lub wielokrotną. Wizę na wjazd do Chin kontynentalnych z Hongkongu, lub z Makao można uzyskać w funkcjonujących tam biurach łącznikowych centralnych władz Chin, a także za pośrednictwem agencji turystycznej. Jedynie w wyjątkowych sytuacjach wizę można uzyskać na lotnisku. Pobyt na terytorium Chin bez ważnej wizy ( przekroczenie czasu pobytu poza termin ważności wizy ) karany jest grzywną do 1000 USD. Odpowiedzialne za sprawy wizowe Biuro Bezpieczeństwa Publicznego upoważnione jest do naliczania grzywny w wysokości ok.oło 60 USD za każdy dzień pobytu bez ważnej wizy. Paszport natomiast powinien być ważny co najmniej 6 miesięcy ponad termin upływu ważności chińskiej wizy. Od turystów indywidualnych chińskie urzędy konsularne mogą wymagać okazania biletu powrotnego.